canada goose outlet parajumpers moncler jakke canada goose jakke canada goose jakke woolrich jakke canada goose jakke dame parajumpers jakke moncler mujer barbour mujer belstaff roadmaster canada goose madrid barbour outlet timberland madrid botas ugg canada goose outlet moncler hombre moncler rebajas

ALLAH’A DOST EDEN AHLAKLAR - (Sırru'l-Esrar 1.Cilt)

ALLAH’A DOST EDEN AHLAKLAR

 

Allahu Teâlâ’ya dost eden ahlaklar da yedidir. Güzel ahlakların birincisi: Kibrin karşılığı tevazudur; kibirden, büyüklenmekten korkup, gönül alçaklığıdır. Güler yüzlü, tatlı dilli, düşünceli, ağır başlı, Hakk’tan korkar, ağır, kâmil bir insan olmaktır.

Daima ben gönül enginliği yapıyorum deyip; horluk, adilik, maskaralık yapmak değildir. Kendi şerefini, vakarını muhafaza etmektir. Zenginler kapısında yüzsuyu döküp boyun büküp yaltaklanmak değildir. Belki de Allahu Teâlâ’ya güvenip kendini muhafaza etmektir. Bunlar Allahu Teâlâ’nın en sevdikleridir. Bize de nasip eyleye Allah’ım (Âmin)!

İkincisi: Ucube karşı emniyete kapılmamaktır. Niyazdır, ilmine, ameline güvenmeyip, daima Allahu Teâlâ’ya niyaz ile yalvarıp korkmaktır. Allahu Teâlâ’nın korkusunu daima kalbinde tutmaktır. Bir kimse her ne kadar büyük olsa bu korku olmalıdır. Serbest, kaygısız, ferah olanları Allahu Teâlâ sevmez. Daima kendinden korkanları sever. Büyük, küçük demez, korkanları sever. Bizleri de sevsin Allah’ım (Âmin)!

Üçüncüsü: Riyaya karşı ibadetini, amelini, keşfini, kerametini gizlemek, kendini övmekten sakınmak, halka karşı sözünü ve her halini iftiharsız, hasbeten lillah Allah için yapmaktır. Asla nefsine inanmamak ve güvenmemektir. Daima Allahu Teâlâ’ya kendini suçlu bilmektir. Şeytandan ve şerrinden korkusuz olmamaktır. İşte Allahu Teâlâ’nın dostu bunlardır. Cenâb-ı Hak, bizleri de dostu olanlardan eylesin (Âmin)!

Dördüncüsü: Bahilliğe karşı cömertlik ve sahavettir. Eli gözü, gönlü bol, açık, hasbeten lillah yedirir, içirir ve sever. Cömert o kimsedir ki Allah yolunda sarf eder ve sevinir. Allahu Teâlâ’nın kuvvetli dostu bunlardır. Bir kimseyi ki methetseler âlimdir, büyük zattır, deseler. Sen onun cömertliğine bak; bu yok ise, o büyük adam değildir. Allah tarafına kalbi açılmamıştır. Allah tarafına kalbi açılanın eli de cömertliğe açılır. Büyük adamı nesinden bilelim, Ya Rasulullah? Demişler buyurmuş ki;

بِالسَّخٰٓاءِ وَالنَّص۪يحَةِ لِلْمُسْلِم۪ينَ

“Cömertliğinden, Müslümanlara nasihatinden”[1] buyurmuştur.

Beşincisi: Hasede karşı kendi mesleğinden olan Müslümana karşı kendi nefsini nasıl seviyor ise onu da öyle sevmektir. Hoca hocayı, derviş dervişi hasetlememektir. Bir Müslüman diğer bir Müslüman’ı hasetlerse ona su-i zanda bulunursa Cenâb-ı Hakk’ın düşmanıdır. Sever ise o kimse Cenâb-ı Hakk’ın dostudur. İşte hocaların, şeyhların, dervişlerin helaki buradadır. Allah muhafaza etsin. Ihvanlar bundan helak oluyor, dikkat etmelidir.

اَللّٰـهُمَّ احْفَظْـنَا اَللّٰـهُمَّ يَسِّرْ عَلَيْنَا آم۪ينْ يٰامُع۪ينْ

Altıncısı: Gadaptır, öfkelenmek, darılmak, azarlamaktır. İstiane, buna karşı Allahu Teâlâ’ya sığınmaktır. Euzu besmele okuyup, medet istemektir. La havle vela kuvvete illa billahi deyip, Allahu Teâlâ’nın da kendine gadap edeceğini düşünmektir ve korkmaktır. Kendinin acizliğini Allahu Teâlâ’ya boynunu bükmektir. İşte bunları sever, dostudur. Bunlar böylece gadabı yutarlar. Allahu Teâlâ’dan af diler. Kime gadaplandı ise onun gönlünü alır, bir dahaya da tevbe ederler. Allahu Teâlâ’da bunları affeder.

اَللّٰـهُمَّ اغْفِرْ لَنَا يٰا اَللّٰهُ

Yedincisi: Dünya sevgisi, hubbü dünyadır, buna karşı sabırdır, kanaattir, tevekküldür, rızadır. Allahu Teâlâ’dan korkmaktır ve inanmaktır. Sabır odur ki elindekine tamamen kanaat edip halini kimseye şikâyet etmemektir. Haline razı olmaktır.

Tevekkül odur ki Allahu Teâlâ’ya kendisi ibadetle meşgul iken her umurunu Hakk’a tevekkül, vekil eyledikten sonra her işini O’nun yapacağına inanmaktır.

Allahu Teâlâ’nın kapısında çalışan her şeyini Allah’tan beklemektir. Beklemeyen şuna benzer; mesela çok zengin, çok merhametli, çok cömert bir zatın kapısında gece gündüz çalışan bir kimse, o efendinin vereceğini beklemeyip başkalarının kapısına varıp halinden şikâyet edip ondan bir şeyler istese o kapısında çalıştığı zatın ne kadar güceneceğini, ne kadar gadaplanacağını düşünürseniz bilirsiniz.

Bir kimse âlim olup da veya derviş olup ta zenginlerin kapısına varıp halini arz ederse “dininin üçte biri gider” dediği hadis-i şerif budur. Allahu Teâlâ, Benim kapımda çalışıp neden başkasının kapısına gidiyorsun? Bana inanmıyorsun ben âlimim der, dervişim, kemal buldum, dersin. Hakk’ın kapısını bırakıp kulların kapısına gidersin der, gadaplanır.

Her kim Allahu Teâlâ’nın kapısını sebatla, sabırla bekler, kanaat ederse Allahu Teâlâ onu sever, büyük adam olur. Vesselamu ala menitte bea’l-hüda.

Şu hadis-i şerif’i de ilave edelim:

عَزَّ مَنْ قَنَعَ ذَلَّ مَنْ طَمَعَ

“Kanaatli olan aziz olur, tamahkâr olan zillete düşer.”

اَللّٰـهُمَّ اجْعَلْنَا مِمَّنْ قَنَعَ بِيَدِه۪

Allah’ım bizleri elindekine kanaat edenlerden eyle demektir.

 

 

اَلْقَنَاعَةُ كَنْزٌ لَا يُفْنٰى

 “kanaat tükenmez bir hazinedir.”[2]

“Dini yapan nedir? Dini yıkan nedir?” Deyi İmamı Ali radıyallahu anhu ve kerremallahu vechehu sormuş Hasanı Basri’ye “dini yapan vera’dır. Dini yıkan tama’dır” demiştir. 

Vera’ takvadan daha yüksektir. Dikkatle şüphelilerden sakınmaktır.


[1] Taberâni, el-Mu’cemu’l-Kebir, c.10.s.181/10390 (Musul).

[2] Kenzül İrfan 1001 hadis s.83/512

<<< Önceki Kayıt - Sonraki Kayıt >>>